Ο λόγος του Ξ. Ζολώτα στις 26 Σεπτ. 1957

Posted in Πολιτισμός

Αξιολόγηση Χρήστη: 5 / 5

Αστέρια ΕνεργάΑστέρια ΕνεργάΑστέρια ΕνεργάΑστέρια ΕνεργάΑστέρια Ενεργά
 

 

Στη συνεδρίαση, που γινόταν η επισκόπηση και αναλύονταν τα συμπεράσματα από τις εργασίες του ΔΝΤ και της Διεθνούς Τράπεζας για το 1957, ως αντιπρόσωπος της Ελλάδος ο Ξενοφών Ζολώτας προκάλεσε την έκπληξη από τον απροσδόκητο λόγο του στις 26 Σεπτεμβρίου 1957. Μίλησε ελληνικά και τον κατάλαβαν όλοι γιατί χρησιμοποίησε ατόφια την αγγλική γλώσσα!Είναι ενδιαφέρον να το διαβάσετε... κάνοντας σύγκριση του Αγγλικού και του Ελληνικού κειμένου.

I eulogize the archons of the Panethnic Numismatic Thesaurus and the Oecumenical Trapeza for the orthodoxy of their axioms methods and policies, although there is an episode of cacophony of the Trapeza withHellas.

With enthusiasm we dialogue and synagonize at the synods of our didymous Organizations in which polymorphous economic ideas and dogmas are analyzed and syntherized.

Our critical problems such as the numismatic plethora generate some agony and melancholy. This phenomenon is charateristic of our epoch. But, to my thesis we have the dynamism to program therepeutic practices as a prophylacis from chaos and catastrophe.

In parallel a panethnic unhypocritical economic synergy and harmonization in a democratic climate is basic.

I apologize for my eccentric monologue. I emphasize my eucharistia to your Kyrie to the eugenic and generous American Ethnos and to the organizers and protagonists of this Ampitctyony and the gastronomic symposia.

Ευλογώ τους άρχοντες του ∆ιεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Οικουμενικής Τραπέζης για την ορθοδοξία των αξιωμάτων τους, των μεθόδων και της πολιτικής, μολονότι υπάρχει ένα επεισόδιο κακοφωνίας της Τραπέζης με την Ελλάδα.

Με ενθουσιασμό διαλογιζόμεθα και συναγωνιζόμεθα εις τις Συνόδους των διδύμων Οργανισμών, εις τις οποίες πολύμορφες οικονομικές ιδέες και δόγματα αναλύονται και συνθέτονται.

Τα κρίσιμα προβλήματά μας, όπως ο νομισματικός πληθωρισμός γεννούν κάποια αγωνία και μελαγχολία. Αυτό το φαινόμενο είναι χαρακτηριστικό της εποχής μας. Αλλά, κατά την άποψή μου, έχουμε τον δυναμισμό να προγραμματίσουμε θεραπευτικές πρακτικές, ως μία προφύλαξη από το χάος και την καταστροφή.

Παράλληλα, μία πανεθνική ανυπόκριτη οικονομική συνεργασία και εναρμόνιση μέσα σε ένα δημοκρατικό κλίμα είναι βασική.

Απολογούμαι για τον εκκεντρικό μου μονόλογο. Εκφράζω με έμφαση τις ευχαριστίες μου προς εσάς, Κύριοι, προς το ευγενικό και γενναιόδωρο Αμερικανικό Έθνος και προς τους οργανωτές και τους πρωταγωνιστές αυτής της Αμφικτυονίας και των γαστρονομικών συμποσίων.